Το Υπουργείο Ναυτιλίας οφείλει να προστατεύει τον θαλάσσιο αθλητισμό, όχι να τον καταστρέφει

Μόνο ντροπή μπορεί να νιώσει κανείς για την πρόσφατη εγκύκλιο του Λιμενικού Σώματος, σύμφωνα με την οποία το Ελληνικό Δημόσιο θα πρέπει να αποζημειώνεται σε περίπτωση που κληθεί το Λιμενικό ή η Ελληνική Ακτοφυλακή για βοήθεια από ανθρώπους που βρέθηκαν σε ανάγκη κατά τη διάρκεια ενασχόλησής τους με τα θαλάσσια σπορ,

Έτσι, ξεκινά πλέον η εφαρμογή του Κανονισμού του Αρχηγού Λιμενικού Σώματος περί διάθεσης μέσων και παροχής υπηρεσιών από το ΛΣ σε τρίτους, βάσει του οποίου ορίζονται και τα σχετικά πρόστιμα, και την οποία ενέκριναν το 2002 ο τότε Υφυπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γεώργιος Φλωρίδης και ο Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας Γιώργος Ανωμερίτης, (1329.1/53/02/14-11-2002).

Τα πρόστιμα είναι τσουχτερά όπως μπορεί να δεί κανείς ενώ τα ποσά θα προσαυξάνονται 50% για κάθε επιπλέον ώρα με τις επτάμιση ώρες εργασίας:

  • Περιπολικά πλοία ανοικτής θαλάσσης: 1894 ευρώ
  • Ναυαγοσωστικά σκάφη 748 ευρώ / ώρα
  • Ελικόπτερα 1230 ευρώ / ώρα
  • Απασχόληση προσωπικού Λιμενικού Σώματος 6,00 ευρώ / ώρα

Και πώς να μην είναι ντροπή όταν για παράδειγμα σύμφωνα με το άρθρο 33 του Γενικού Κανονισμού Λιμένων αριθμ. 20 «Ταχύπλοα (ταχυκίνητα) σκάφη και λοιπά θαλάσσια μέσα αναψυχής» (Υπουργική Απόφαση 2133.1/39328/2018 – ΦΕΚ 1929/Β/30-5-2018), η οποία φέρει την υπογραφή του τότε Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κου Παναγιώτη Κουρουμπλή, απαγορεύεται να κάνεις surf όταν πνέουν άνεμοι εντάσεως άνω των 6BF!

Από τη μία προφανώς δεν έχουν αντίληψη ούτε οι ίδιοι οι Υπουργοί του σκοπού και του ρόλου του Λιμενικού Σώματος, που μεταξύ άλλων είναι και η διάσωση κινδυνευόντων στη θάλασσα, όπως άλλωστε δεσμεύεται σχετικά η χώρα μας βάσει και της Διεθνούς Συμβάσεως για τη Ναυτική Έρευνα και η οποία ορίζει το εξής:

2.1.10.Τα Μέρη θα εξασφαλίσουν την παροχή βοήθειας σε κάθε άτομο που βρίσκεται σε κίνδυνο στη θάλασσα. Αυτό θα το πράττουν άσχετα από την εθνικότητα ή την κατάσταση του ατόμου αυτού ή των περιστάσεων στις οποίες το άτομο αυτό βρέθηκε.

Κι αλήθεια τί θα γίνεται στην περίπτωση που το άτομο που βρέθηκε σε ανάγκη δεν έχει να πληρώσει; Θα τον πετάμε πίσω στη θάλασσα ή θα τον φυλακίζουμε ως κοινό εγκληματία; Αστειότητες.

Από την άλλη είναι ντροπή γιατί για μία ακόμα φορά βλέπουμε πόσο σκοτάδι επικρατεί τόσο στο Υπουργείο Ναυτιλίας (ή όπως αλλιώς μπορεί να ονομάζεται αυτή την 4ετία – έχουμε κι αυτό στην Ελλάδα, με κάθε νέα κυβέρνηση αλλάζουμε και τις πινακίδες) όσο και στο Λιμενικό Σώμα όσον αφορά τον θαλάσσιο αθλητισμό.

Μάλλον δεν έχουν ακούσει ποτέ για το Speed Surfing για παράδειγμα, ένα άθλημα αναγνωρισμένο από τη World Sailing, οι αγώνες του οποίου διεξάγονται κάτω από ‘δυσμενείς καιρικές συνθήκες’. Αναρωτιόμαστε κιόλας αν όλοι αυτοί οι αθλητές που έχουν διακριθεί σε αυτή την κλάση σε παγκόσμιο επίπεδο είναι εξίσου ‘επιπόλαιοι’ όπως ευθαρσώς χαρακτήρισε η κυρία Φωτεινή Πιπιλή τον σέρφερ της Αρτέμιδας σε ανάρτηση που έκανε στο προσωπικό της προφίλ στο Facebook πανηγυρίζοντας αυτή τη ‘μεγάλη νίκη.’

“Χάρη στην οργή σας για την ατιμωρησία του κάθε επιπόλαιου, μην πω και κάτι άλλο, “σέρφερ” της Αρτέμιδας” αναφέρει χαρακτηριστικά χωρίς όμως να πάρει δύο λεπτά να σκεφτεί λίγο την οργή που προκαλεί με το ύφος της μιλώντας για ένα θέμα για το οποίο προφανώς λίγα γνωρίζει, υποτιμώντας χιλιάδες αθλητές και αυτό που κάνουν.

Επιπόλαιοι όσοι πάνε στο Nazaré της Πορτογαλίας, στο Pe’ahi της Χαβάης, ή JAWS όπως επικρατεί παγκοσμίως, για να δαμάσουν πραγματικά τα κύματα που ξεπερνούν τα 30 πόδια ύψος. Kai Lenny, Marcilio Browne, Robby Swift, Sarah Hauser και πολλοί άλλοι είναι όντως πολύ επιπόλαιοι και ανεύθυνοι για όλους όσους δεν γνωρίζουν και δεν θέλουν να μάθουν τί συμβαίνει στον έξω κόσμο.

Ο Antoine Albeau, άλλος ένας ελαφρόμυαλος κι αυτός.

Ευτυχώς για εμάς, υπάρχουν και πολλοί ‘επιπόλαιοι’ Έλληνες που μας προσφέρουν εικόνες όπως αυτές στο παρακάτω video.

Ας σταματήσουμε επιτέλους να καταφεύγουμε στην εύκολη λύση του περιορισμού και της τιμωρίας κάθε ανθρώπου που θέλει να χαρεί τη φύση και τολμά να ξεπεράσει τον εαυτό του.

Ας σταματήσουμε να βάζουμε εμπόδια και απαγορευτικά σε κάθε πράγμα που απολαμβάνει κανείς στη ζωή του και ας δούμε πώς μπορούμε να στηρίξουμε τον άνθρωπο που αγαπά τη θάλασσα, την επαφή με τη φύση. Πώς μπορούμε να στηρίξουμε και να αναπτύξουμε τον θαλάσσιο αθλητισμό και τουρισμό.

Δεν μπορούμε να ζήσουμε στη γυάλα ούτε είναι για όλους μας ο καναπές και η τηλεόραση.

Ευγενία Μέντη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *