Ο άδικος στιγματισμός της ιστιοπλοΐας

Ο στιγματισμός ενός ολόκληρου χώρου και μάλιστα σε αυτό τον βαθμό δείχνει μία άρρωστη κοινωνία, έτοιμη να κατασπαράξει τους πάντες.

Ευγενία Μέντη

Έχουμε συνηθίσει να συμβαίνουν πολλά παράδοξα. Ένα από αυτά έχει να κάνει με το κίνημα #MeToo. Το κίνημα που στρέφεται ενάντια στη σεξουαλική κακοποίηση και τη σεξουαλική παρενόχληση, οποιασδήποτε μορφής ξεκίνησε το 2006 από την Αμερικανίδα ακτιβίστρια Ταράνα Μπερκ.

Στην Ελλάδα ήρθε πολύ αργά και με μία υπόθεση για πολλούς αμφιλεγόμενη. Πρόκειται για τη γνωστή σε όλους καταγγελία της Σοφίας Μπεκατώρου εις βάρος πρώην στελέχους του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΙΟ.

Η ίδια πρωτοαναφερόμενη στο γεγονός κατά τη διάρκεια ημερίδας της ΓΓ Αθλητισμού το χαρακτήρισε ως ‘αρκετά δυσάρεστη εμπειρία’ ενώ στη συνέχεια έκανε λόγο περί βιασμού. Στην επίσημη καταγγελία της ανέφερε ‘σεξουαλική αποπλάνηση’.

Όπως και να το ονομάσει κανείς, όποια και αν ήταν η πράξη, έχει παραγραφεί και ουδείς θα μπορέσει να μάθει ποτέ μετά βεβαιότητος τί ακριβώς είχε συμβεί σε εκείνο το δωμάτιο ξενοδοχείου πριν από 20 χρόνια.

Κι όμως, μία καταγγελία και μόνο, αποδείχθηκε αρκετή για να χαρακτηριστεί την άλλη κιόλας μέρα η ιστιοπλοΐα ως το άθλημα των βιαστών. Μία δεύτερη περίπτωση, αυτή του 38χρονου προπονητή και της 11χρονης τότε αθλήτριας που πήρε τον δρόμο της δικαιοσύνης ήρθε απλώς να σφραγίσει την κακή φήμη που πλέον είχε εδραιωθεί για το άθλημα.

Για την περίπτωση Μπεκατώρου κάποιοι είτε άφησαν να εννοηθεί είτε το είπαν ξεκάθαρα στον δημόσιο χώρο ότι η καταγγελία ήταν πολιτικά υποκινούμενη. Κατηγόρησαν δε για αυτό τον Υφυπουργό Λευτέρη Αυγενάκη, ο οποίος μέχρι και σήμερα έχει κάνει άπειρες προσπάθειες να ξηλώσει το ΔΣ της ΕΙΟ στο σύνολό του, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Η άποψη αυτή ενισχύθηκε και από το γεγονός ότι στο πλευρό της χρυσής Ολυμπιονίκη του 2004 έσπευσαν πολλά κυβερνητικά στελέχη, ενώ ακόμα και η ίδια η Πρόεδρος της Δημοκρατίας την κάλεσε για αυτό τον λόγο στο Προεδρικό Μέγαρο. Οι δηλώσεις της κας Σακελλαροπούλου που ακολούθησαν αυτή την συνάντηση δεν άφηναν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης των όσων κατήγγειλε η Σοφία Μπεκατώρου.

Τελευταία και καταϊδρωμένη στην υπόθεση αυτή η Δικαιοσύνη σε έναν ρόλο πολύ άχαρο. Άχαρο γιατί το έγκλημα που συγκλόνισε το πανελλήνιο είχε παραγραφεί, ενώ μέχρι και σήμερα δεν φαίνεται να έχει καταφέρει να επιβεβαιώσει τις λοιπές φήμες στις οποίες αναφέρθηκε κατά την κατάθεσή της η Σοφία Μπεκατώρου.

Όποια και αν είναι η αλήθεια αυτής της ιστορίας, ένα πράγμα παραμένει: η ιστιοπλοΐα στιγματίστηκε ανεπανόρθωτα.

Νομίζατε ότι μόνο στην ιστιοπλοΐα υπάρχουν βιαστές;‘ είναι ο τίτλος χθεσινού άρθρου στη στήλη της Lifo που απευθύνεται σε γυναίκες.

Πιασάρικος τίτλος σίγουρα. Όπως άλλωστε κάθε τίτλος άρθρου που αντιμετωπίζει την πραγματικότητα με μία ελαφρότητα αν όχι χυδαιότητα ή σκοπιμότητα.

Εκτός και αν ο συντάκτης ή συντάκτρια του άρθρου πραγματικά πιστεύει ότι η ιστιοπλοΐα αποτελεί ένα κλειστό κλαμπ βιαστών, ο τίτλος του θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αισχρά συκοφαντικός.

Η ιστιοπλοΐα όμως, οι άνθρωποι που επιλέγουν να ασχοληθούν με αυτό το άθλημα είτε σε ερασιτεχνικό είτε σε ‘επαγγελματικό’ όπως συνηθίζουμε να λέμε επίπεδο, είμαστε όλοι κανονικοί άνθρωποι, όπως όλοι. Κι αν υπήρξαν κάποια μεμονωμένα περιστατικά, είτε αμφιλεγόμενα είτε αποδεδειγμένα, αυτό δεν σημαίνει ότι το άθλημά μας είναι φύσει πεδίο εγκληματικότητας.

Η υπόθεση Γεωργιάδη είναι μία από τις πολλές υποθέσεις παγκοσμίως που έχουν αποδείξει ότι μία εγκληματική πράξη μπορεί να συμβεί οπουδήποτε, ακόμα και στα υψηλότερα κλιμάκια. Η υπόθεση Λιγνάδη και όσες άλλες καταγγελίες ακολούθησαν στον καλλιτεχνικό χώρο, αποδεικνύουν ότι μία εγκληματική πράξη μπορεί να συμβεί ακόμα και στον ‘ευαίσθητο’ χώρο του πνεύματος.

Βέβαια, για αυτές τις δύο περιπτώσεις υπήρξε μεγάλη δυσπιστία από την πλευρά της κυβέρνησης για το κατά πόσο ήταν/είναι αληθινές.

Όλοι θυμόμαστε ότι για τη μεν πρώτη υπόθεση η κυβέρνηση έκανε λόγο για σκευωρία ενώ τα όσα έλεγε η ίδια η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη για την υπόθεση Μπεκατώρου, όπως ‘μηδενική ανοχή απέναντι σε πράξεις που προσβάλλουν το σώμα, την προσωπικότητα και την ψυχή’ τα ξέχασε εντελώς όταν τέτοια φαινόμενα έφτασαν να αφορούν την ίδια και τις δικές της επιλογές.

Κι αλήθεια πού χάθηκε η κυρία Πιπιλή που ζητούσε από το βήμα της Βουλής από τον κο Αυγενάκη να βρεί νόμιμο τρόπο να καθαιρέσει στο σύνολό του το εκλεγμένο ΔΣ της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας;

Είναι λυπηρή η διαπίστωση με πόση ευκολία αποδίδεται μία τόσο αποτρόπαια πράξη όπως ο βιασμός σε έναν ολόκληρο χώρο, είτε αυτός είναι η ιστιοπλοΐα είτε οτιδήποτε άλλο. Όχι μόνο για το άδικο του τσουβαλιάσματος χιλιάδων ανθρώπων, αλλά κυρίως γιατί δείχνει ότι η πλειοψηφία του κόσμου, που φαίνεται έτοιμη να υιοθετήσει καθετί χωρίς τις αναγκαίες αποδείξεις, κάθε άλλο παρά σκεπτόμενη είναι.

Ο στιγματισμός ενός χώρου και μάλιστα σε αυτό τον βαθμό δείχνει μία άρρωστη κοινωνία, έτοιμη να κατασπαράξει τους πάντες.

Η ιστιοπλοΐα κάθε άλλο παρά το άθλημα των βιαστών είναι.

Η ιστιοπλοΐα είναι ένα υπέροχο άθλημα που απευθύνεται σε άτομα κάθε ηλικίας και σωματικής ικανότητας. Ένα άθλημα που σε φέρνει σε επαφή με τη φύση ενώ ειδικά η ιστιοπλοΐα ανοιχτής θαλάσσης σου δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσεις υπέροχους ανθρώπους και υπέροχα μέρη ανά την Ελλάδα.

Όποιος αμφιβάλλει δεν έχει παρά να τη γνωρίσει.

Πρόσφατα

Εντυπωσιακές οι πρώτες εικόνες από το Πανελλήνιο του Ν.Ο. Π. Φαλήρου

Από τον ιστορικό Ν.Ο.Παλαιού Φαλήρου και το πανελλήνιο πρωτάθλημα 420 έγινε η επανεκκίνηση της ιστιοπλοΐας και κατ’ επέκταση του ελληνικού ερασιτεχνικού αθλητισμού. Οι 60 αθλητές και αθλήτριες, τηρώντας όλα τα

Το γιώτινγκ “πόλος έλξης” για επενδυτές για τη μαρίνα Καλαμαριάς

Εκ των πραγμάτων ήταν αναγκαία η παράταση έως τις 14 Ιουλίου στην προθεσμία εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τη μαρίνα Καλαμαριάς, καθώς υπήρξαν σχετικά αιτήματα από υποψήφιους επενδυτές για να προετοιμάσουν τους

μοιρασου το αρθρο

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *