Θύμα της ληστρικής φορολόγησης για μία ακόμα φορά το σκάφος

Είναι προφανές ότι στην Ελλάδα σε κάθε πρόβλημα η λύση είναι μία: η φορολογία.

Θα μπορούσε κανείς να την παρομοιάσει με το Depon που είναι το πρώτο φάρμακο που θα πάρει κάποιος στο πρώτο σύμπτωμα που θα παρουσιάσει. Έχεις πονοκέφαλο; Depon. Έχεις πυρετό; Depon. Πονόδοντος; Πάλι με Depon θα ξεκινήσεις.

Μόνο αν τα συμπτώματα επιμείνουν θα μπείς στη διαδικασία να αναζητήσεις την αιτία που τα προκαλεί.

Έτσι και οι ελληνικές κυβερνήσεις, στο σύμπτωμα των χαμηλών εσόδων δεν αναζητούν την αιτία με σκοπό να προσφέρουν πραγματικές και ουσιαστικές λύσεις, παρά επινοούν έναν νέο φόρο κι όλα καλά.

Άλλωστε αυτή η τακτική εξυπηρετεί και τα κομματικά συμφέροντα: όσο περισσότερους φόρους μαζεύουμε, τόσο μεγαλύτερο δημόσιο μπορούμε να έχουμε, άρα εξασφαλίζουμε περισσότερες ψήφους.

Κι ο κοσμάκης ικανοποείται γιατί βολεύτηκε σε μία θεσούλα, βρέξει-χιονίσει ο μισθός θα πέσει και η ζωή συνεχίζεται.

Και κάπως έτσι έχουμε φτάσει στη χώρα μας περισσότερο από αλλού η φορολογία να λειτουργεί ως τιμωρία απέναντι σε κάποιον που μέσω της εργασίας του δημιουργεί και αναπτύσσεται.

Επέλεξες να είσαι ελεύθερος επαγγελαμτίας; Τιμωρία! Θα πληρώσεις φόρο επιτηδεύματος. Διάλεξες να αγοράσεις ή να χτίσεις σπίτι; Τιμωρία! Θα επιβαρυνθείς με φόρους μέχρι που θα στεγνώσεις και θα αναγκαστείς να το πουλήσεις για να πάρει σειρά και ο επόμενος.

Από αυτόν τον παραλογισμό δεν θα μπορούσε φυσικά να γλιτώσει το σκάφος. Άλλωστε το σκάφος είναι κατεξοχήν ένδειξη πλούτου. Τί κι αν είναι ένα μικρό σκαφάκι 8-10 μέτρων 40 ετών που μόνος σου παλεύεις να το συντηρήσεις;

Σκάφος σημαίνει πλούτος και πλούτος σημαίνει έγκλημα.

Μάλιστα τόσο συνήθεια μας έχει γίνει πλέον η υπέρογκη και παράλογη φορολόγηση που οι ίδιοι αυτοί που σχεδιάζουν τους νόμους φαίνεται να μη μπαίνουν καν στη διαδικασία πια να σκεφτούν αν τα όσα αποφασίζουν έχουν ίχνος λογικής.

Αυτό δείχνει το νέο χαράτσι που καλούνται να πληρώσουν μεταξύ άλλων και οι ιδιοκτήτες μικρών σκαφών με την ταρίφα να φαίνεται να ξεκινά από τα 1.000 ευρώ για σκάφη χωρητικότητας κάτω των 20 κόρων, ποσό που έρχεται να προστεθεί στους ήδη υπάρχοντες φόρους.

Γίνεται δε ακόμα πιο ενδιαφέρον αν σκεφτεί κανείς ότι ο νέος αυτός φόρος που ξεκίνησε από τη ναυτιλία κάπως μαγικά έφτασε να αφορά και το ιδιωτικό σκάφος. Ίσως τελικά το μικρό ιστιοφόρο ή ταχύπλοο που έχει κανείς στην ιδιοκτησία του να μην είναι μικρό ιστιοφόρο ή μικρό ταχύπλοο, αλλά μεγάλο τάνκερ!

Αναρωτιέται κανείς αν οι Υπουργοί Οικονομικών και Ναυτιλίας έχουν δεί ποτέ θάλασσα.

Αναρωτιέται κανείς γιατί στη μικρή αυτή γωνιά του πλανήτη συνεχίζουμε να θεωρούμε ότι όσο πιο σύνθετο και απρόβλεπτο είναι το φορολογικό σύστημα τόσο πιο εύκολα θα αναπτυχθεί η οικονομία.

Ίσως πάλι όλοι οι άλλοι που θέλουν τους πολίτες τους να ευημερούν, να είναι ανόητοι.

Και στη Βόρεια Κορέα άλλωστε στον Παράδεισο νομίζουν ότι ζουν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *